Life is so painful.
I don't know how can I survive in this cruel world.People come and go.I don't know wht actually going on but I see the different in me. Eh cemne tu? I can't live like this. I just wanna be free like birds. Terbang sana sini. Tapi takkan aku nak terbang kan. I decide,to live in my own world. Dimana,semua benda aku buat,orang nak judge ke nak apa ke,tak kisah dah. As long as aku happy. Sebab aku dah tak tahan nak hadap fake friends. Sakit tu,MasyaaAllah tak dapat describe. People change.But actually,I miss the old me. Happy,gelak sakan & boleh kira berapa kali aku nangis. But now...everything had changed. Gelak sakan tu yang boleh dikira. But nah,I dont mind. Even memang susah nak acah acah livee in my own world ni kan,aku kena juga buat cemni.Sebab kalau tak sampai bila aku nak muram? Allah & parents serta siblings ada. So apa lagi tak cukup?
Bersyukur.
